Wyjaśnienia do raport nt. stanu bieżni na Torze Służewiec

W związku z publikacjami prasowymi oraz wątpliwościami i obawami środowiska wyścigowego, dotyczącymi raportu nt. stanu bieżni wyścigowych na Torze Wyścigów Konnych Warszawa – Służewiec, chcemy wyraźnie podkreślić, że zalecane prace naprawcze w żadnym wypadku nie wymagają zamknięcia toru.

Przewidziane zabiegi pratotechniczne, związane z renowacją bieżni, mogą być wykonane w czasie trwania sezonu wyścigowego i nie będą kolidowały z rozgrywanymi gonitwami.

Pragniemy zwrócić uwagę, że kwestia jakości bieżni nie sprowadza się tylko do jej nawadniania, a jej złego stanu nie można wyłącznie przypisywać niesprzyjającym warunkom atmosferycznym. Bieżnia wyścigowa w momencie rozgrywania gonitw musi być odpowiednio przygotowana i zapewniać bezpieczne warunki dla jeźdźców i koni, bez względu na porę roku oraz pogodę.
Raport prof. Wolskiego, wykonany na zlecenie Polskiego Klubu Wyścigów Konnych, jasno określa przyczyny problemów z obiema bieżniami na Służewcu (główną i płotową) oraz sugeruje ich rozwiązanie. Dbanie o stan murawy to złożone zagadnienie, wymagające wielu zaplanowanych zabiegów w ciągu roku. Każda czynność wykonywania na bieżni może negatywnie wpływać na jej stan. Dlatego tak ważne jest, żeby wszelkie zabiegi były wykonywane profesjonalnie, przez wykwalifikowane osoby oraz przy użyciu odpowiedniego sprzętu. Niestety z ubolewaniem stwierdzamy, że na Służewcu przez ostatnie lata te czynności były źle przeprowadzane.
Źle przeprowadzane jest deszczowanie i koszenie trawy, zbyt często jest przeprowadzane wałowanie. Wałowanie przez cały sezon, raz w tygodniu, przed i po gonitwach, bardzo mocno zwiększa zwięzłość podłoża – warstwy wegetacyjnej, co powoduje obniżenie właściwości wizualnych i funkcjonalnych murawy, jak również zmniejsza jej przepuszczalność.
Na powierzchni murawy, w wielu miejscach zalega skoszona trawa. Koszenie bez zbioru uzysku przez cały okres wegetacyjny powoduje duże nagromadzenie martwej masy organicznej, filcu w wierzchniej warstwie podłoża, który ogranicza przepuszczalność wody oraz prawidłowe funkcjonowanie poziomu darniowego.
Deszczowanie murawy na bieżni głównej średnio 1,5 godz., jeden raz w tygodniu, dawką polewową ok. 12,5 l˕m-2˕h nie pokrywa podstawowych potrzeb wodnych traw intensywnie użytkowanych. Murawa jest bardzo mocno podlewana od strony trybuny głównej. W ocenie pomiaru opadu na jednostkę powierzchni stwierdzono duże zróżnicowanie w nawadnianiu od 6,0 l˕m2˕h do 11,0 l˕m-2˕h. Na torze głównym występują obszary do 20 m szerokości z silnie przesuszoną murawą, powstałą w wyniku nieprawidłowego deszczowania.
Brak odpowiednich zabiegów pratotechnicznych, w tym aeracji korkowej, skaryfikacji, wertykulacji, nawożenia mineralnego murawy na bieżni głównej oraz stiplowej, nierealizowany właściwie przez wiele okresów wegetacji, przyczynił się do obniżenia wartości użytkowej murawy.
W ocenie cech funkcjonalnych analizowano odbojność murawy, czyli charakterystykę powierzchni nawierzchni trawiastej pod wpływem działania siły odkształcającej, w tym przypadku mechanicznego kopyta. Bieżnia główna posiada murawę miękką, ze średnią odbojnością 34 mm, natomiast określony zakres odbojności kształtuje się od 22 mm (murawa twarda) do 48 mm (murawa bardzo miękka) i wskazuje na bardzo duże zróżnicowanie nawierzchni na torze. Jest to bardzo niebezpieczna sytuacja, bo skutkuje nierównomiernym stanem toru.
Murawa na bieżni głównej charakteryzuje się niedostateczną sprężystością oraz niedostateczną sztywnością. Zmniejszona sztywność obniża odporność liści traw na wycieranie podczas intensywnej eksploatacji. Z kolei zmniejszona sprężystość ogranicza powrót trawy do pozycji po ustąpieniu działania siły odkształcającej.
Na całej powierzchni toru płotowego występują zastoiska, zagłębienia, obniżenia i bardzo duże nierówności. W warstwie poziomu darniowego zalega nadmierna ilość filcu, który ogranicza przepuszczalność wody oraz prawidłowe funkcjonowanie poziomu darniowego.
W okresie wegetacji stosowane jest odchwaszczenie selektywne na chwasty dwuliścienne tylko na bieżni głównej. Efekty odchwaszczenia są korzystne na całej powierzchni murawy bieżni głównej, natomiast na bieżni stiplowej murawa jest zachwaszczona nawet w 60%.

Funkcjonowanie drenażu jest bardzo zróżnicowane i nie zapewnia odpowiedniego odwodnienia podłoża. Ponad 70% długości toru posiada niedostateczną infiltrację do szerokości 10 m oraz 50% długości toru do szerokości 30 m. Przyjęta minimalna wartość odbioru wody przez drenaż tylko w ok. 20% dobrze odprowadza wodę na 10 m szerokości toru, natomiast na 30 m bieżni głównej w 25%.

Wszystkie wymienione wyżej problemy, wynikające z zaniedbań i źle przeprowadzonych prac, można zlikwidować dzięki prawidłowo prowadzonym zabiegom pratotechnicznym. Jeszcze raz stanowczo podkreślamy, że nie wiąże się to z przerwą w użytkowaniu bieżni.
Polski Klub Wyścigów Konnych wyszedł z inicjatywą jak najszybszego omówienia z organizatorem gonitw na Służewcu kwestii stanu bieżni i wdrożenia procedur związanych z jej renowacją.

Formularze

  • Wniosek o licencję na dosiadanie koni
Więcej

Przepisy

  • Regulamin wyścigów konnych
Więcej