Seminarium „Tor wyścigowy i jego wyposażenie” – Wielka Brytania 10-12 maja

  • Home
  • Aktualności
  • Seminarium „Tor wyścigowy i jego wyposażenie” – Wielka Brytania 10-12 maja

Kolejny raz European & Mediterranean Horseracing Federation (EMHF) w ramach propagowania i rozwoju wyścigów konnych, był organizatorem seminarium dla przedstawicieli krajów członkowskich. Tym razem reprezentanci władz wyścigowych oraz torów wyścigowych z Węgier, Niemiec, Szwecji, Norwegii, Holandii, Turcji, Libii, Maroka, Wysp Normandzkich i Polski spotkali się w Wielkiej Brytanii, gdzie byli gośćmi British Horseracing Authority.

Na torach w Kempton Park oraz w Ascot odbyły się wykłady z tematyki „Tor wyścigowy i jego wyposażenie”, ze szczególnym naciskiem na zabezpieczenie i rekultywację bieżni wyścigowej. Seminaria zostały poprowadzone przez Richarda Linleya (Główny Inspektor Torów Wyścigowych z ramienia BHA) oraz Alana Lewisa – wykładowcę z Rolniczego Centrum Treningowego i Obsługi Torów Wyścigowych. Przedstawili oni historię wyścigów w Wielkiej Brytanii, najważniejsze fakty (tory wyścigowe, wydarzenia). Zebrani zostali zapoznani z organizacjami, które odgrywają najistotniejszą rolę w przemyśle wyścigowym na wyspach – BHA (wcześniej Jockey Club), RCA (Racehorse Association), czy ARC (Arena Racing Company).

Omawiane były główne założenia dotyczące budowy nowych torów wyścigowych oraz kwestie związane z prowadzeniem już istniejących i ich problemami. Z 60 funkcjonujących na Wyspach torów każdy ma inną specyfikę, przeznaczenie i możliwości. Najważniejszym jest aby odpowiednio dobrać liczbę zaplanowanych wyścigów do możliwości samego toru, ze względu na obciążenie bieżni. Przy różnej technice związanej z budową, każdy z nich ma inną charakterystykę. Ziemia na jakiej został zbudowany, teren, drenaż lub jego brak, mogą mieć zasadnicze znaczenie związane z kosztami eksploatacji, naprawy po wyścigach a w przyszłości wpływać na jego prawidłowe funkcjonowanie. Na torze w Ascot w ciągu 5-dniowego mityngu Royal Ascot po torze galopuje średnio 500 koni. Na takie obciążenie mogą pozwolić sobie tylko najlepiej przygotowane ośrodki. Przyjmuje się, przy średnio siedmiu gonitwach dziennie na torach trawiastych, że wyścigi powinny odbywać się odstępach 14 dniowych. Szczególny nacisk kładziony jest na to w okresie słabej wegetacji (październik – kwiecień). Pozwala to na rekultywację bieżni, przywrócenie jej do jak najlepszej formy i pozwolenie trawie na odrost. Bardzo duże znaczenie przy dbaniu o darń ma pierwsze 10 minut po jej wyrwaniu. Jest o czas kiedy traci ona zdolności do ponownego ukorzenienia się – stąd istotną rolę odgrywają osoby, które po każdej gonitwie udeptują bieżnię. Kolejnym istotnym elementem jest nawadnianie i drenaż. Nawadnianie torów angielskich waha się od 1 mm do 500 mm wody na godzinę (!). Przy silnym nawadnianiu potrzebne jest zastosowanie odpowiedniego drenażu, który trzeba okresowo sprawdzać. W 1989 roku na torze w Huntingdon podczas gonitwy zarwał się fragment bieżni w wyniku wadliwie działającego drenażu.

Dużą rolę przy przygotowywaniu bieżni odgrywa jej koszenie. Należy zwracać uwagę na odpowiednią wysokość trawy. Normy BHA zakładają pozostawienie trawy o wysokości 10 cm na torach do gonitw płaskich, 15 cm na torach do gonitw skakanych. Również ważnym jest, aby skoszona trawa nie pozostawała długo na bieżni (odparzenia).

Zabiegi mechaniczne jakim poddawany jest tor trawiasty to napowietrzanie (max. 4 razy do roku), skaryfikacja (usuwanie starej trawy bez niszczenia głębszych warstw gleby), nacinanie ziemi z dosiewem trawy, itp. Od 6 lat na torach angielskich nie stosuje się już wałowania. Zrezygnowano z tego po stwierdzeniu niekorzystnych zmian jakie nastąpiły w wierzchniej strukturze gleby (ubicie i zniszczenie korzeni traw). Wyjątkowo dopuszcza się jednorazowe wałowanie, wczesną wiosną. Alan Lewis zwrócił uwagę, że wszystkie zabiegi jakie są stosowane muszą być oparte na bardzo dobrej znajomości ziemi (struktury gleby, jej PH, poziomu fosforu, potasu, magnezu i rodzaju rosnących traw) na jakiej zbudowany został tor i jej zapotrzebowaniu. Bez określenia tych wskaźników każdy zabieg będzie zbędnym wydatkiem finansowym, który dodatkowo może pogorszyć istniejący stan poprzez doprowadzenie do trudno odwracalnych zmian, mogących wyłączyć tor z użytkowania.

Najważniejsze jednak jest to, aby przestać traktować tory trawiaste jako zwykły użytek rolny, a zacząć jako „Sports Turf”. BHA stale współpracuje ze Sports Turf Research Institute (STRI), aby utrzymywać najwyższe standardy bieżni wyścigowych.

Na zakończenie wykładów w Kempton Park i Ascot uczestnicy seminarium zapoznali się z infrastrukturą obydwu torów. Począwszy od stajni wyścigowych, bieżni, parku maszyn, pomieszczeń dla sędziów, jeźdźców po ringi do prezentacji koni i trybuny.

tekst i fotografie J. Kasprzak

seminarium_uk_1
Nawadnianie bieżni w Kempton Park
seminarium_uk_2
Bieżnie wyścigowe – trawiasta i allweather
seminarium_uk_3
Przeszkoda na torze
seminarium_uk_4
Mur okalający stajnie wyścigowe
seminarium_uk_5
Stanowiska w ambulatorium weterynaryjnym
seminarium_uk_6
Boks do pobierania prób od koni
seminarium_uk_7
Informacje dla jeźdźców
seminarium_uk_8
Pokój stewardów w Kempton Park
seminarium_uk_9
Czasowy rozkład dnia dla trenerów i jeźdźców
seminarium_uk_10
Tor w Ascot
seminarium_uk_11
Padok do prezentacji koni
seminarium_uk_12
Przejście z padoku na tor
seminarium_uk_13
Przejście z padoku na tor
seminarium_uk_14
Prosta 1600 m (widok w kierunku celownika)
seminarium_uk_15
Trybuna główna
seminarium_uk_16
Maszyny do przygotowywania bieżni
seminarium_uk_17
Opony ciągnika pracującego na bieżni
seminarium_uk_18
Maszyny do przygotowywania bieżni

Przepisy

  • Regulamin wyścigów konnych
Więcej

Biuletyny

  • Uzupełnienia i poprawki do Biuletynu nr 1
Więcej